Praca magisterska obroniona na Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach. Ma 152 strony.
WSTĘP – s.3.
ROZDZIAŁ I – Charakter współczesnych przemian cywilizacyjnych – słowo wstępne – s.5.
1. Przykłady periodyzacji dziejów cywilizacji – s.6.
2. Początek nowej cywilizacji – s.11.
ROZDZIAŁ II – Ruch New Age – s.14.
1. Źródła inspiracji ideologicznej, próba zdefiniowania – s.15.
1.1. Sekciarstwo gnostyckie – s.16.
1.2. Ezoteryczny judaizm (Kabała) – s.18.
1.3. Okultyzm, spirytyzm, magia, „neopoganizm” – s.19.
1.4. Teozofia – s.22.
1.5. Związki z masonerią – s.24.
1.6. Psychologia, psychoanaliza, psychotechniki – s.25.
1.7. Inne źródła – s.27.
1.8. Czym jest nowa era – s.28.
2. Główne idee New Age – s.31.
3. Atrakcyjność New Age – s.37.
4. Czym jest New Age – s.41.
ROZDZIAŁ III – Rola globalizacji we współczesnym świecie – s.43.
1. Czym jest „globalizacja” – charakterystyka pojęcia – s.44.
2. Wybrane przejawy globalizacji gospodarki światowej – s.50.
3. Wyzwania i zagrożenia związane z globalizacją – s.54.
4. Miejsce państwa w dobie globalizacji – s.57.
5. Jednostka a globalizacja.
ROZDZIAŁ IV – Kryzysy myślenia – s.66.
ROZDZIAŁ V – Obyczaje w życiu współczesnego człowieka – s.80.
ROZDZIAŁ VI – Oto rozrywka – s.94.
1. Telewizja – muza mas – s.95.
2. Dewaluacja wartości – s.106.
3. Ale telewizja to nie wszystko … – s.110.
ROZDZIAŁ VII – Kryzys przyszłości – s.113.
1. Wyczerpanie nadziei – s.116.
2. Dwa końce wieku – s.120.
3. Pieniądz, przyszłość i „duch kapitalizmu” – s.123.
4. Państwo, naród i czas historii – s.128.
5. Religia i przeszłość, ideologia i przyszłość – s.134.
ZAKOŃCZENIE – s.144.
Spis rysunków – s.145.
Bibliografia – s.146.
WSTĘP
U progu XXI wieku ludzkość znalazła się w momencie szczególnym, który coraz częściej bywa opisywany jako czas przełomu, nieciągłości oraz głębokiej redefinicji dotychczasowych kategorii myślenia o świecie, człowieku i historii. Dynamika przemian cywilizacyjnych, technologicznych, kulturowych i społecznych sprawia, że doświadczenie współczesności wymyka się prostym opisom i jednoznacznym ocenom. Z jednej strony obserwujemy bezprecedensowy rozwój nauki, techniki i środków komunikacji, z drugiej zaś narastające poczucie dezorientacji, kryzysu sensu oraz erozji tradycyjnych systemów wartości. W tej perspektywie współczesność jawi się nie tylko jako kontynuacja wcześniejszych procesów historycznych, lecz także jako jakościowo nowa rzeczywistość, wymagająca pogłębionej refleksji filozoficznej, socjologicznej i kulturoznawczej.
Charakterystyczną cechą obecnej epoki jest wielość i jednoczesność procesów, które oddziałują na siebie w sposób często trudny do uchwycenia. Globalizacja, umasowienie kultury, ekspansja mediów, pluralizacja światopoglądów oraz osłabienie autorytetów instytucjonalnych tworzą złożoną sieć zależności, w której jednostka zmuszona jest nieustannie redefiniować swoją tożsamość. Zmiana przestaje być wyjątkiem, a staje się normą, co rodzi pytania o trwałość struktur społecznych, sens pojęcia postępu oraz możliwość przewidywania przyszłości. W takim kontekście coraz częściej mówi się o kryzysach myślenia, kryzysach wartości oraz kryzysach nadziei, które nie są jedynie przejściowymi zaburzeniami, lecz symptomami głębszych przemian cywilizacyjnych.
Szczególną uwagę w refleksji nad współczesnością przyciągają zjawiska o charakterze ideologicznym i duchowym, które próbują odpowiedzieć na potrzeby sensu i transcendencji w świecie zdominowanym przez racjonalizm instrumentalny i logikę rynku. Ruch New Age, wraz ze swoją synkretyczną wizją rzeczywistości, stanowi jedno z najbardziej charakterystycznych zjawisk końca XX wieku i początku nowego tysiąclecia. Jego popularność nie może być rozpatrywana wyłącznie w kategoriach mody czy marginalnej subkultury, lecz powinna być analizowana jako odpowiedź na głębokie deficyty duchowe i poznawcze współczesnej cywilizacji. New Age odsłania napięcie między nauką a duchowością, tradycją a nowoczesnością, indywidualizmem a potrzebą wspólnoty, co czyni go istotnym przedmiotem badań nad kondycją człowieka przełomu wieków.
Równolegle do przemian w sferze idei zachodzą procesy o charakterze strukturalnym, związane z globalizacją gospodarki, polityki i kultury. Globalizacja nie jest zjawiskiem jednorodnym ani jednoznacznie ocenianym; niesie ze sobą zarówno obietnicę wzrostu, integracji i otwartości, jak i realne zagrożenia w postaci marginalizacji, uniformizacji kulturowej oraz osłabienia suwerenności państw. Zmienia się rola państwa, pozycja jednostki oraz znaczenie narodu jako kategorii historycznej, co prowadzi do przewartościowania dotychczasowych modeli życia społecznego. W tej nowej konfiguracji rośnie znaczenie mediów i rozrywki, które nie tylko odzwierciedlają rzeczywistość, lecz coraz częściej ją współtworzą, wpływając na hierarchie wartości, sposoby myślenia i formy uczestnictwa w kulturze.
Niniejsza praca podejmuje próbę całościowego spojrzenia na współczesność jako epokę napięć, sprzeczności i kryzysów, ale także jako przestrzeń intensywnych poszukiwań nowych form sensu i organizacji świata. Analiza charakteru przemian cywilizacyjnych, ideologii New Age, procesów globalizacyjnych, kryzysów myślenia, przemian obyczajowych oraz roli rozrywki prowadzi do refleksji nad kondycją przyszłości i możliwością jej kształtowania. Pytanie o przyszłość nie jest jedynie pytaniem o to, co nadejdzie, lecz o to, czy współczesny człowiek posiada jeszcze narzędzia intelektualne i moralne, by ją świadomie projektować. W tym sensie praca ta wpisuje się w nurt krytycznej refleksji nad losem człowieka u progu XXI wieku, próbując uchwycić zarówno źródła obecnych kryzysów, jak i ich możliwe konsekwencje dla dalszych dziejów cywilizacji.
